آئين مسيحِيت رابشناسيم

مسيحيت از اديان زندة جهان است كه در شاخة اديان نژاد سامي قرار دارد اين دين با دو دينِ هم‌خانواده خود، اسلام و يهود، از آنجا كه اصل و ريشة خود را به حضرت ابراهيم ـ عليه السلام ـ  مي‌رسانند، اديان ابراهيمي ناميده مي‌شوند كتاب مسيحيت، كتاب مقدس، كه داراي دو بخش عهد قديم و عهد جديد است مي باشد. عهد جديد شامل بيست و هفت كتاب و رساله است. معروف ترين بخش آن كه در ابتداي اين مجموعه قرار گرفته است، چهار انجيل منسوب به متي، مرقس، لوقا و يوحنا است. در كتاب عهد جديد، احكام و شريعت دين نيامده و احكام مسيحيت همان است كه در عهد عتيق آمده است. و به همين جهت است كه عهد قديم در نزد آنها مقدس مي باشد. مسيحيان هيچ يك از قسمتهاي عهد جديد را وحي نمي‌دانند و قائلند كه لزومي نداشته مسيح از خود كتابي به جا بگذارد، چون «خداوند ما عيسي مسيح كلمه پاك خدا و در وي تمامي خزائن حكمت و علم مخفي بود.»[1]

از آنجا كه متن كتاب هر ديني، مهمترين منبع شناخت و بررسي آن دين است، نقطه شروع بررسی ما دربارة مسيحيت، كتاب مقدس آنهاست.